به نام رب جلیل

 تلاشی برای رسیدن به شور و شعور

        حضور یک                   

این صدا و سیمای ما
ساعت ٦:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/٤   کلمات کلیدی: صدا و سیما

به نام رب جلیل

سلام

سحن از سازمان محترم صدا و سیماست.

سازمانی که  به فرموده ی امام (ره) باید دانشگاه باشد .

اما در ابعاد مختلف این سازمان قابل انتقاد است.

قبل ار همه یاد آور شوم که باید به دیده ی انصاف نگریست و کاستی ها را در نظر گرفت.

کاستی هایی که رییس رسانه ی ملی بیشتر از جنس مادی می داند

ولی من بیشتر آن را معنوی تلقی می کنم.

به نکاتی چند توجهتان می دهم:

اخبار :

 *مدتی بود که خبر هایی به سبک ایرانی ، دلمان را شاد می کرد. 

 از جمله ی این خبر ها ، خبر ساعت چهارده بود.

 اما ناگاه بدون نظر سنجی قبلی خبر این ساعت تغییر کرد.

رنگ های زیبا رفتند و سردی همراه با بی سلیقگی آمد.

اما گذشته از آن ادبیاتی دیگر بر این بخش حاکم شد.

دیگر سید اول اسم ها نیامد.

دیگر خدا حافظی منسوخ شد.

تقلید در گفتار و کردار ارزش شد .

 دوربین ها به شکل دیگری حرکت کرد.

نمایشگر های بزرگ نصب شد و باز هم تقلید.

ترتیب خبر ها بهم خورد و خبر عزاداری اهل بیت سلام الله علیهم ، خبر چهارم شد.

برنامه های زنده:

مجریان کم سواد آمدند.

شتابزدگی حادث شد.

روح اسلامی کم رنگ شد.

ظواهر اسلامی حتی در برنامه ای مثل به سوی ظهور ، رخت بر بست.

جدا سازی برنامه ای :

 متاسفانه گاهی چنان استنباط می شود که دین از سیاست جداست. 

البته که سیاست اموی را نمی گویم.

درست نمی گویم؟