به نام رب جلیل

 تلاشی برای رسیدن به شور و شعور

        حضور یک                   

 
ساعت ۱:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/۳٠   کلمات کلیدی:

به نام رب جلیل
سلامی دوباره و ....
قیام مردم تبریز
در 29 بهمن سال 1356 قیام مردم تبریز
در بزرگداشت چهلمین روز در گذشت شهدای قم برگزار شد.
اینگونه بزرگداشتها را می توان به عنوان نقاط مولد و محرک در روند
در انقلاب اسلامی بر شمرد؛ چرا که پس از هر گونه حرکت رژیم
در سرکوب انقلاب اسلامی و راه اندازی یک فاجعه جدید، مردم کشورمان
 با بر پایی مراسم بزرگداشت، یاد و خاطره شهیدان آن حادثه را
در مناسبت های هفتم و چهلم آنان گرامی می داشتند و این
 خود بهانه ای بود برای رژیم در سرکوبی قیام مردمی که
 بار دیگر به حادثه ای دیگر بدل می شد.

در ساعت ده صبح چنین روز 29 بهمن سال 1356
در مسجد قزللی ( میرزا آقا یوسف مجتهد ) تبریز مراسم بزرگداشتی
 بر گزار شد. در این میان یکی از افسران بر جسته ارتش با حضور
 در جنب مسجد مردم را به پراکندگی فرا می خواند. اما یکی از جوانان
 این شهر به نام محمد تجلی در مقام اعتراض به به این فرد بر آمد
 و او را از توهین به  شخصیت های انقلابی بر حذر داشت که این
امر با خشم سرگرد روبرو شد و او را نتیجتا به ضرب گلوله به
 شهادت رساند. دراین میان مردم با دیدن جنازه خونین این جوان
 رهسپار خیابانها شدند و علیه این گونه رفتار فریاد اعتراض سردادند.
کم کم اعتراضات مردمی حالت گسترده تری به خود گرفت و تبدیل به
 یک قیام مردمی شد. خبر قیام که به شاه رسید، وی مستقیما
دستور سرکوب قیام مردمی را صادر نمود. شورای تامین استان از
 ارتش و ژاندارمری کمک گرفت و با استقرار چندین دستگاه تانک
و نفربر درسطح شهر به شلیک علیه مردم پرداخت. دراین میان
مردم ساختمانهای حزب رستاخیز تبریز را تصرف
کردند و خودروها و  ساختمانهای دولتی را به آتش کشیدند.
سرانجام در ساعت پنج عصر رژیم، شهر را با
 کشتن سیزده  نفر، دستگیری نزدیک به ششصد نفر، مجروح ساختن
118 نفر (بنا بر آمار رسمی ساواک) در دست گرفت .
امام خمینی (ره) در همین خصوص با صدور پیامی این فاجعه را
به اهالی تبریز تسلیت گفتند و در ادامه اظهار داشتند:
 ...من به شما اهالی آذر باییجان نوید می دهم، نوید پیروزی نهایی. شما آذرباییجان غیور بودید که در صدر مشروطیت برای کوبیدن استبداد و خاتمه دادن به خود کامگی و خود سری سلاطین جور به پا خاستید و فداکاری کردید. استبداد محمد رضا پهلوی و پدر روسیاهش روی سلاطین مستبد را سفید کرد. تاریخ ایران به یاد ندارد این چنین سفاکی و قتل عام پی در پی را که به دست این یاغی سفاک انجام می گیرد ...»

عجب روزهایی...