به نام رب جلیل

 تلاشی برای رسیدن به شور و شعور

        حضور یک                   

فردوسی
ساعت ۱۱:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٢/٢٥   کلمات کلیدی: شعر ،شاهنامه ،فردوسی طوسی

به نام رب جلیل
سلام
این روزها ، روز فردوسی طوسی است .

روز مردی که به قول خودش سی سال رنج برد تا عجم را بدین پارسی زنده کرد:

     بسی  رنج بردم در این سال سی           عجم زنده کردم بدین پارسی 

     نمیرم از این پس که من زنده ام                  که تخم سخن را پراکنده ام

او که شاهنامه اش به واقع شاهنامه است ،حتی نسخه ی نیکلسونی اش!

او که پس از دقیقی طوسی ، رو به شاهنامه آورد با کاوش های فراوان به نظم در آوردن این اثر

عظیم پرداخت و چه نیکو آن را پرداخت.

شاید خواندن این ابیات از او برایتان جالب و نیکو باشد :

   مرا غمز کردند کان بد سخن                                به مهر  نبی و علی شد کهن

   هر آن کس که در دلش بغض علی است               از او خوارتر درجهان گو که کیست

   منم بنده هر دو تا رستخیز                                  اگر شه کند پیکرم ریز ریز

   من از مهر  این هر دو شه نگذرم                          اگر تیغ شه بگذرد ازسرم

    من بنده اهل بیت نبی                                      ستاینده خاک پای وصی

    نترسم که دارم ز روشن دلی                             به دل مهر جان نبی و علی

    چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی                        خداوند امر و خداوند نهی

    که من شهر علمم و علی ام در است       درست این سخن گفت پیغمبر است...